Waarom stress een dikmaker is

We hebben het er altijd over, maar wat wordt nu precies bedoeld met stress? Je lichaam ervaart stress wanneer het blootgesteld wordt aan een situatie die spanning of druk geeft. In geval van acute stress, zoals een gevaarlijke situatie, worden er allerlei processen in gang gezet die je in staat stellen om te reageren op het gevaar. Je lichaam pompt adrenaline door je heen en zorgt voor het vrijkomen van cortisol. Door cortisol vernauwen je bloedvaten en wordt je bloeddruk hoger. De bloedtoevoer naar vitale organen gaat omhoog, terwijl je spijsverteringsorganen tijdelijk minder bloed krijgen. Je bent extra alert en hebt de kracht om snel weg te rennen of hard te vechten. Zodra het gevaar geweken is, stopt de stressreactie, worden de vrijgegeven hormonen weer afgevoerd en keert je lichamelijke toestand weer terug naar normaal.


Deze acute stressreactie is een belangrijk beschermingsmechanisme in een gevaarlijke omgeving, zoals die van onze voorouders. Als zij oog in oog met een roofdier stonden, was het van levensbelang dat ze hier adequaat op reageerden. Maar in onze tijd en omgeving komt het niet vaak meer voor dat we voor ons leven moeten vechten of vluchten. In plaats daarvan, hebben we in onze maatschappij meer te maken met sociaaleconomische stress: we ervaren druk in ons werk of financiële situatie, hebben conflicten met anderen, hebben moeite met het vinden van de balans tussen werk en privé of dragen de zorg voor zieke familieleden. Wat heeft deze stress te maken met je gewicht?


Helaas reageert je lichaam ook op dit soort stress met het vrijmaken van energie om te kunnen vechten of vluchten. Maar omdat de stressvolle situatie langer aanhoudt, krijgt je lichaam niet de kans om de stressreactie af te bouwen. De langdurige vecht- en vluchtmodus zorgt ervoor dat je lichaam een oplossing gaat zoeken die voor meer energiereserves zal zorgen. Door de voortdurend hoge cortisolspiegel wordt er meer buikvet opgeslagen en krijg je meer trek in hoogcalorisch voedsel. Op die manier hoopt je lichaam te kunnen voldoen aan de extra vraag naar energie die de vecht- of vluchtmodus vereist. Maar bij chronische, sociaaleconomische stress hoeven we uiteraard niet weg te rennen of te vechten. Het verbruik van de extra energie vindt dus niet plaats, terwijl je onder de stress nog steeds een verhoogde trek in vetrijk voedsel hebt. Overigens wijst onderzoek uit dat dit effect nog sterker is bij mensen die al overgewicht hebben. We zien opnieuw op dat je met overgewicht in een vicieuze cirkel terecht komt. Daarnaast zorgt stress voor het afgeven van ontstekingsstofjes, die je de processen in je lichaam in de war schoppen en een rol spelen bij het ontstaan van metabole ziekten zoals diabetes.


De tweede manier waarop stress je gewicht beïnvloedt, is dat het je wilskracht vermindert. Het uitoefenen van wilskracht is niets anders dan het verleggen van je aandacht. In plaats van je op de verleiding te richten, verzet je je gedachten naar iets anders. Dat valt natuurlijk zwaarder wanneer je al vermoeid bent door de stress. De uitputtende werking die stress op je heeft, zorgt er voor dat je gevoeliger bent voor verleidingen.


Kortom, stress is een echte dikmaker. Het zorgt voor extra opslag van vetten, meer trek en minder weerstand tegen verleiding.


Photo by JESHOOTS.COM on Unsplash




©2018 by physicalbusiness.com 

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now