Waarom je altijd trek blijft houden in dat ijsje

Valt het je ook op dat je tijdens een lopend buffet wel minstens twee keer zoveel kan eten als normaal? Al dat eten dat daar zo verleidelijk staat uitgestald, zorgt er op een of andere manier voor dat het veel langer duurt voordat je vol zit. Hoe kan dat? Is je maag de ene keer sneller vol dan de andere keer?

De oorzaak dat je soms wel kan blijven eten, is dat je verzadiging ‘sensorisch-specifiek is’. Edmond Rolls, de bedenker van deze term, ontdekte dit fenomeen in 1974 tijdens een onderzoek naar de mechanismen van beloning en verzadiging. Hij voerde zijn laboratorium aapje een glucose-oplossing terwijl hij zijn hersenactiviteit observeerde. Toen het aapje op een gegeven moment genoeg had gehad van het suikerdrankje, ging zoals verwacht de activiteit van het beloningscentrum naar nul. Maar toen het aapje na het onderzoek toevallig een pinda zag, schoot de activiteit van de desbetreffende neuronen weer omhoog. Rolls was verbaasd omdat hij er zeker van was dat het aapje vol zat. Hij gaf de pinda aan het aapje, dat het vervolgens enthousiast opat. Rolls begreep dat de verzadiging blijkbaar alleen optreedt bij het voedsel dat zojuist gegeten is. Later liet Rolls zijn studenten meehelpen in de studie naar dit effect. Hij gaf zijn studenten de opdracht zes verschillende voedingsmiddelen een cijfer te geven aan de hand van hoe lekker ze het vonden. Vervolgens mochten ze van één voedingsmiddel eten totdat ze vol zaten. Daarna moesten ze de zes voedingsmiddelen opnieuw een cijfer geven. Opvallend was dat alleen het voedingsmiddel waarvan ze veel gegeten hadden, een beduidend lager cijfer kreeg. De andere voedingsmiddelen bleven nog vrij aantrekkelijk, en sommige kregen zelfs een hoger cijfer, bijvoorbeeld zoetigheden na het eten van iets hartigs.


Afwisseling stelt je gevoel voor verzadiging dus uit. Daarom kan je tijdens een lopend buffet veel meer eten dan normaal. En het is ook de reden dat er altijd wel plek is voor een ijsje na een hartige maaltijd. Maar wat nu als je op je gewicht wilt letten en op tijd wilt voelen dat je vol zit? Die sensorisch-specifieke verzadiging is niet echt handig in een omgeving waar we overal aan lekker eten worden herinnerd.


Het is belangrijk dat er thuis zo min mogelijk onnodige prikkels zijn die je aan eten doen denken. Denk aan de typische snoep- en snacklade die je in menig huis vindt: een grote la met daarin koekjes, chocola, chips et cetera. Of een koelkast die vol zit met allerlei lekkernijen in het zicht. Als je zoveel lekkers om je heen ziet, zul je minder snel vol zitten. Er blijft altijd wel wat plek over om te snacken.


Maar niet alleen de lekkernijen die in het zicht zijn, doen je denken aan eten. Het kunnen ook heel andere signalen zijn, die je in de loop der tijd bent gaan associëren met eten. Als je bijvoorbeeld altijd snoept tijdens het TV kijken, wordt de TV een soort trigger die je aanzet tot eten. Kijk goed naar de associaties die je hebt opgebouwd, en probeer ze om te vormen tot routines waar je niet van aankomt.



Photo by Elza Kurbanova on Unsplash

©2018 by physicalbusiness.com 

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now